Binnenvaartpastoraat
Nieuws van het Binnenvaartpastoraat
Kerstmis in de Ruhr.

En toen was het weer zover, de schepen lopen binnen en nadat alles een plekje heeft gevonden kan het Feest beginnen; het vieren van de geboorte van onze Heiland.

De meeste schepen hadden al ruim voor zondag hun plaats ingenomen…toen een Duitse kapitein (die met zijn schip nog ergens ingebouwd lag) op zondagmorgen een uurtje voor kerktijd besloot dat het tijd was te gaan varen…Gelukkig was de dominee van schippersafkomst en werd de dienst zonder moeite een half uurtje uitgesteld zodat iedereen die met houtjes en touwtjes aan het werk was geweest er weer wat toonbaar uitzag. Na de mooie dienst verliep de zondag aardig normaal, er werd veel (bij)gekletst, koffie en andere zaken gedronken en gegeten. De maandag was prima geschikt om te vergaderen, high-tea-en en de gesprekken voort te zetten. ‘s-Avonds kon de jeugd bij Pieter en Adri zich geestelijk voorbereiden en de rest mocht op de Addio hun opwachting maken voor de gespreksavond. Ja, het onderwerp: Maskers Af!!....oeps…. Dit heeft hier en daar wel wat losgemaakt (op een positieve manier!).

Op Kerstochtend trok iedereen naar de Markuskirche voor een soort vervolg op de gespreksavond. Na de dienst en de koffie/thee werd er weer op wat schepen nagepraat, geborreld en gesnackt. Op een schip of 3 was het toen eten geblazen en werd er (alweer) gezellig gedaan tot in de vroege uurtjes.

2e Kerstdag, nadat sommigen hun broodnodige uitslaapmorgen hadden gehad toog iedereen weer naar de Markuskirche voor het gezins-Kerstfeest. En een féést was het weer!

Wat er na zo’n korte voorbereidings- en oefentijd wordt neergezet is fantastisch. Het hoogtepunt (voor mij althans) is de laatste jaren de musical. Bram is écht zijn (2e?) roeping misgelopen! Het was geweldig, met veel stof tot nadenken en ik vermoed dat er op heel wat armen kippenvel stond bij de vertolking van het prachtige “Ken je mij, wie ken je dan” door Adri en Esther.

Ja, nog even over die Esther..Die dame staat haar mannetje wel! Het 2e Kerstfeest voor hen in de Ruhr en ze praatte het hele gezinsfeest aan elkaar alsof ze nooit anders gedaan had en tussendoor ook nog even de kinderen een prachtig (en ik geloof ook nog zelf-bedacht) verhaal voorgelezen. Echt super gedaan Esther!

Na de gezamenlijke overvloedige maaltijd zoals altijd geweldig verzorgd door de vaste keukenprinsen- en prinsessen, de afwas (de vaatwasser deed het!), tafels, stoelen opruimen, vegen e.d. moest alles weer naar de bestemde plaatsen worden vervoerd en toen dát achter de rug was mochten we naar de Res voor de traditionele afscheidsbowl…

Lieve mensen allemaal, bedankt voor dit gedenkwaardige feest .En als u jaloers geworden bent (want u was er niet bij)…kom gewoon dit jaar ook!

Naam bij de redactie bekend

Jonge Gezinnen Weekend 2019
Toen ik het in de boord-agenda wilde schrijven, stond het er al in! Voorgedrukt en wel: Jonge gezinnenweekend, binnenvaartevents.nl.  Een teken dat het nu echt een vast programmapunt is geworden in het binnenvaartpastoraat.
Voor de derde keer troffen jonge gezinnen elkaar in het eerste weekend van april.  De locatie Gastvrij Schokland in Nagele  was vorig jaar zo goed bevallen, dat we er deze keer weer in trokken. Vrijdagavond druppelde de één na de ander binnen. 9 gezinnen, Louis, Dirk en Joke. Het huis was (zo goed als) vol! Met 23 jonge kinderen duurde het wel even voor de rust zover was neergedaald dat we aan de eerste Bijbelstudie konden beginnen. De gelijkenis van de talenten stond in dit weekend centraal. Deze eerste avond spraken we over het verschil tussen een gave en een talent, en over de betekenis van een groot of een klein geloof. Het gaat erom dat je leven gericht is op God, en dat je je werk doet  voor de Here God. Het maakt niet uit wat, of het nu leiding geven is aan een groot bedrijf, of zorgen voor je gezin,  een prachtig werkstuk maken of de wc schoonmaken.
Zaterdag startten we met het zingen van lofliederen, en genoten we van een heerlijk ontbijtje. Daarna ging de ene helft aan de bijbelstudie, en de andere helft van de volwassenen ging met de kinderen aan de slag. Ook zij hoorden het verhaal van de talenten en maakten er een knutsel over. Na de koffie wisselden deze groepen, zodat iedereen de bijbelstudie mee kon maken.
’s Middags won de zon steeds meer terrein en we bezochten de gesteententuin, waar de kleintjes heerlijk in het zand konden scheppen en we met de rest een variant op levend Stratego gedaan hebben. De hoogste rang was goed zeemanschap, deze kon alleen uitgeschakeld worden door…jawel, een jachtje. De bom was vervangen door een aanvaring. Heel gevaarlijk in de handen van een zesjarige! Maar gelukkig hadden we ook wrijfhouten die deze aanvaringen konden uitschakelen.
Terug op honk konden de kinderen genieten van pannenkoeken, en wat later op de avond werd de bbq aangestoken. Na een zinderend kwartetspel sloten we de dag af met een serieus  gesprek. We maakten onder leiding van Louis een rondje, en vertelden elkaar welk talent wij hadden en hoe we dit in dienst van de Here konden inzetten. Het bleek dat veel van ons het talent ‘bescheidenheid’ bezitten. Want wat is het lastig om van jezelf te zeggen waar je goed in bent! Maar gelukkig mochten we elkaar helpen om dit toch te verwoorden.
Zondag vierden we met elkaar de kerkdienst. Deze keer was de grote-mensen-nevendienst buiten, want het was heerlijk weer. Psalm 139 stond centraal, waarbij we leerden dat God ons goed gemaakt heeft; Hij ziet ons en kent ons en Hij heeft een plan met ons. Voor Hem hoeven we ons niet op te poetsen of ons mooier te maken dan we al zijn.
Ook de warme maaltijd konden we buiten nuttigen en daarna werd het tijd om op te ruimen en in te pakken. Afscheid nemen doet altijd een beetje pijn, zeker als je 6 of 7 jaar bent, en je hebt een heel weekend zó leuk met elkaar gespeeld. Daarom zeiden we: tot gauw, of in ieder geval tot volgend jaar!
We kunnen terug kijken op een heel gezellig weekend met een goede sfeer. Waar zomaar gesprekken ontstonden die iets dieper gingen dan de vrachtprijs of het mooie weer. Waar saamhorigheid was en vertrouwen. Waar ook de Heilige Geest was, en waar we als gezegende mensen vandaan gingen.                                                                                           Karin Schuller
Op de website van Binnenvaartevents komen meer foto's.
                                               




Terugblik Bible Outdoordays NL 2019
De afgelopen dagen met twintig (veelal) binnenvaartschippers een mooie tijd gehad in Hulshorst op de Veluwe tijdens de 'Bible Outdoor Days NL 2019'. De volle breedte van het leven geproefd in de verhalen van onze deelnemers. Van verdriet tot succes, van de kracht van het geloof tot het gevecht met de twijfel, van samen diep geestelijk beseffen tot meer ongein dan goed voor je is. Er gebeurt zo veel als mensen zich open willen stellen voor elkaars leven. Ik voel mij bevoorrecht daar met mijn neus bovenop te mogen zitten en de Bijbel open te mogen doen. Wij mogen als drie vrienden deze dagen al voor de vierde keer organiseren: samen mogen we Jezus Christus zichtbaar maken.       We lopen door het zand, volledige stilte omringt ons. We denken na over het leven van Petrus, in verschillende facetten. Hoe hij reageerde op de roep van Jezus, zo radicaal met de belofte om niet bevreesd te zijn n.a.v. Luk 5 1-11. Hoe Jezus reageerde op de hulproep toen Petrus wegzonk in de zee n.a.v. Matt 14:22-33. Hoe geloof en ongeloof dicht bij elkaar staan n.a.v. Mark8:27-33. Tot slot denken we na over de vraag die Jezus aan Petrus stelt ‘’Heb je mij lief?’’ n.a.v. Joh  21:15-22        Ik loop achteraan en zie de voetstappen van twintig mannen die voor mij uitgaan. Geen afdruk is hetzelfde, geen route exact gelijk. Mooi om onderdeel te zijn in deze verscheidenheid. Totaal 21 mannen, éénentwintig verschilleden achtergronden, karakters, manieren van geloven en toch zijn we allemaal onderweg naar de overkant van deze zandvlakte. De tempo’s verschillen, en ik constateert dat dit niet gerelateerd is aan de verschillende leeftijden. We zijn onderweg en weten niet wat we aan de overkant aantreffen.        Onze silent walk staat symbool voor ons leven. Sommige staan krachtig en zonder twijfel in hun geloof, lopen recht op het doel af. Anderen vinden het spoor onzeker, vinden niet de vast grond van de graspollen onder de voeten en zaken dieper in het zand dan nodig is. De rugzak van de ene is overvol met de gebrokenheid van deze wereld, problemen in het persoonlijke leven, het huwelijk. Zorgen om kinderen, werk, financiën, kerk. Zorgen om alle zorgen. De warmte waarmee we thuis weer ontvangen worden is verschillend. Uiteindelijk weten we vanuit de bijbel dat Hij ons hoort, ons kent, deel wil zijn in ons leven. Ongeacht het pad dat we gaan. Wie we mogen zijn is belangrijker dan wat we doen.
Zaterdagochtend geven we elkaar een knuffel, het was te kort, het was intens, het was geweldig.We hebben gelopen, Solex gereden, op het water geweest, zinnige en minder zinnige gesprekken gevoerd. Ik heb de lach en traan gezien en het vuur dat gloeide en als een warm deken van saamhorigheid om ons heen gewikkeld was.
Mannen bedankt! Bedankt voor je openheid, je vertrouwen. Bedankt voor je motivatie om plannen te maken voor de volgende keer!
Dirk, Peter en Wim.